Tegendraads...

Wat kan een kind toch anders zijn als hij in zijn vertrouwde omgeving is..

De laatste tijd hebben we aardig wat te stellen met onze vriend..

Meneer is tegendraads, wil alles zelf bepalen, luistert voor geen meter en doet alleen wat hij zelf wil. En gaat het even anders dan gewenst of krijgt hij niet zijn zin..Berg je dan maar...( Pffff)

Op zich niets mis mee (Alhoewel het erg irritant is), maar zodra we ergens anders zijn, of anderen bij ons, kruipt hij het liefst achter me weg (Oke.. niet overal) en houdt hij, tot wij of zij de deur uit zijn, zijn mond!

- Of is dat wat ze bedoelen met het wisselvalige karakter van het sterrebeeld Tweeling?-

Door mijn werk weet ik, na 7 jaar, inmiddels echt wel hoe ik met kinderen om moet gaan en wat je van ze kan verwachten, maar met je eigen kind is dit toch weer even heel wat anders..
Herhalen? Extra aandacht bij goed gedrag? Strafplek (en volhouden!)? Werkt hier allemaal niet. En geloof me...Ik doe het toch echt hetzelfde als dat ik het bij ieder ander zou doen, maar nee hoor..Joey vind alles een spelletje en.. Trekt altijd aan het langste eind.

Ik moet er wel bijzeggen dat hij ook verschrikkelijk lief kan zijn. Hij kan heel lang lief, alleen spelen. Boven, beneden of buiten ( in de tuin dus alleen), kletst de oren van je hoofd met zijn lieve, gezellige, maar ook bijdehandte, praatjes ( Wat ik overigens zo jammer vind dat íe dat nooit ergens 'vreemd' laat horen..Zo ziet niemand hoe slim hij is...Echt jammer ) en als we ergens naar toe gaan is het ook een engeltje.

Tja..Misschien moet ik dan ook maar niet zeuren nu meneer, voor de tweede keer (!!) aan de peuterpuberteit is begonnen..
(Of moet ik zeggen "kleuterpuberteit" want verder is het geen peuter meer te noemen..)

Ik word er alleen wel erg moe van. :-)