Schoolfeest e.d

Gisteren hebben Joey en ik kleuterfeest op school gehad en was ik er dus de hele dag bij.
Het was erg leuk, maar wel erg vermoeiend. Ik zal snel foto's plaatsen.

Vandaag had hij een nieuwe (zijn tweede) juf. Zij werkt van woe. t/m vrij. Dit was weer even wennen en dus even huilen toen ik wegging.
Later is het heel goed gegaan en toen ik hem kwam halen zat hij zowaar mee te doen in de kring met alle gebaren, etc.
Erg leuk dus...

Het is weer even flink wennen allemaal, maar hij komt in ieder geval niet meer depri uit school, zoals bij de vorige. Nu was/is hij tenminste vrolijk en blij...Gelukkig.

" Eerste " Schooldag! (+ update 12:00 uur)

Omdat iedereen zo meeleeft, nu alvast een update over hoe het brengen, etc is gegaan vanmorgen.

'Normaal gesproken' wordt Joey wakker, gaat hij eten, wassen, aankleden, etc etc en kijkt hij nog even tv. Als Brum dan afgelopen is, gaan we weg.
Vandaag begon al anders...Meneer lag nog heerlijk te slapen en dus moest ik hem wakker maken.
" Gaan we vandaag naar school, mam?" vroeg hij meteen. Toen ik 'Ja' zei, zei hij wel meteen " Neeee... dat wil ik niet", logisch, als je nog niet weet wat je te wachten staat na vorige keer..., maar daar heb ik dus even geen aandacht aan besteedt.

Daarna was het dus snel alles doen en tv kijken. Aangezien deze school iets eerder begint en ik natuurlijk niet te laat wilde komen, kon hij Brum niet helemaal afkijken, dat was even een domper, maar goed. We zijn op de fiets gestapt en gauw doorgefietst naar school.
Bij aankomst bleken we nog de eerste te zijn, dus waarschijnlijk kan hij het volgende keer wel eerst afkijken.. ;-)

De juffrouw kwam gelijk naar hem toe, zo lief en vriendelijk... Echt een wereld van verschil. Ze heeft ons verteld waar zijn jas moest, zijn tas en zijn eten en drinken.
Op maandag gaan ze altijd gelijk gymen bij binnenkomst, dat betekende dus gelijk omkleden, etc.
De juffrouw dacht dat dat voor Joey misschien een beetje moeilijk zou zijn, dus vroeg of ik het fijn vond om erbij te blijven. Dat heb ik natuurlijk (!) gedaan!
Hij wilde wel gelijk meegymen, wat nog niet hoefde, maar hij wilde het zelf graag.
Hij heeft supergoed zijn best gedaan en vond het echt leuk.

Daarna was het terug naar de klas, aankleden en heeft ze hem precies verteld wat er nog ging gebeuren de rest van de ochtend en wanneer ik hem weer zou komen halen. Dat was ook wel fijn.
Toen heb ik gezegd dat ik weg zou gaan en mocht hij, met een kindje wat hij al kende, gaan zwaaien.
Dat ging heel goed! Hij keek nog wat angstig, maar dat logisch. Hij hoefde gelukkig niet te huilen.

Nu is het dus even afwachten... En om 12:00 uur ga ik hem halen. Ben dan heel benieuwd naar de verhalen!!
Morgen gaat hij de hele dag, samen met mij, omdat er feest is op school. Ook helemaal goed dus!!

Ik heb er een supergoed gevoel over....Vanmiddag weer een update!!

......

-------------------------------------------------------------------------------------

Update 12:00 uur.

Om ongeveer 10:00/10:30 uur werd ik gebeld door de juffrouw. Joey had heeeel even gehuild in de kring. Dat schijnen er meer te doen daar. Dan draaien ze muziek en is het allemaal iets 'te' voor ze. Hij was op schoot genomen door haar en liet zich prima troosten. (Kijk!..Zo hoort het!!)
Op het moment dat ze belde was hij weer heerlijk aan het spelen, buiten in de zandbak en was er niets meer aan de hand.

Ten eerste vond ik het al heel fijn dat ze uberhaupt de moeite nam om even te bellen en verder was het natuurlijk goed te horen dat hij gewoon getroost was en dat nu alles weer goed was!

Om 12:00 uur ben ik hem weer gaan halen en alles was goed gegaan. Hij was inmiddels met zijn stoel verplaatst naar een plekje naast de juffrouw en ze zaten heel lief liedjes te zingen.
Hij had, na het bellen, niet meer gehuild en lekker gespeeld. Wel had hij nog een keer aan haar gevraagd wanneer ik zou komen, maar na het uitleggen was dat ook weer goed.
Ook had hij goed aangegeven wanneer hij moest plassen en is ze met hem mee naar binnen gegaan. Het vertrouwen in zijn juffrouw is hier dus al heeel anders dan op de vorige school.

Morgen gaan we, samen, de hele dag! ivb met het feest. Beter kunnen we het niet hebben denk ik.
Nu maar hopen dat het alle dagen zo goed blijft gaan..

Gesprek directeur....

Afgelopen donderdag ben ik bij de directeur van Joey's vorige school op gesprek geweest. Ik heb Joey niet meegenomen. Normaal gesproken gaat hij overal mee naar toe, maar dit leek me niet zo verstandig..
Om 14:00 uur werd ik ontvangen en wilde hij natuurlijk weten hoe of wat en waarom wij tot deze beslissing zijn gekomen...

Ik heb aangegeven dat ik de school op zich nog steeds prima vind en veel gezelligheid en sfeer uit vind stralen. We hadden natuurlijk niet voor niets in de eerste plaats voor hun gekozen..., maar dat het grootste probleem zat in de klas waarin hij geplaatst was, of beter nog....Bij welke juffrouw!
Hij wilde weten wat er was voorgevallen, dus ik heb aangegeven dat het met Joey ipv elke dag iets beter, elke dag veel slechter ging en dat hij op het laatste moment huilend en kokhalzend thuis en op het schoolplein stond, dat hij haar totaal niet vertrouwde en dat wij, zeker na haar uitspraken van de info-avond, dat goed konden begrijpen!
Hij wilde weten wat ze dan gezegd had en toen ik het " wel-huilen-maar-in-stilte" en het "emoties-inslikken" - verhaal vertelde, was hij wel een beetje verbaasd, maar reageerde verder eigenlijk niet!

Deze directeur is een zeer symphatieke man die echt ALTIJD lacht. Dat vonden wij, in het begin, zo leuk aan hem, maar nu had ik die lach er wel af willen .... (Nou goed...duidelijk denk ik).

Ik heb dan ook zelf maar gevraagd..." Vind u dit wel normaal??!!" Aangezien hij niet/nauwelijks reageerde.
Hij gaf aan al met haar in gesprek te zijn geweest omdat hij op voorhand al wilde weten wat er gebeurd zou kunnen zijn, maar zij had aangegeven geen idee te hebben..(Nee, nee....Pfff)
Voor hem zat er tussen haar verhaal en dat van ons dus een gat die hij, van haar kant uit, opgevuld wilde zien voordat hij uitspraken deed naar mij toe.

Ik heb aangegeven dat er meerdere ouders bijzaten die ook geschokt waren van haar uitspraken, dus dat hij -mocht hij dat willen- die ook kon raadplegen.
" Oke" , zei hij alleen maar...

Hij vond het jammer en had het liefst gezien dat Joey, na gesprek met hem en met haar, in een andere klas was geplaatst.
Ik heb aangegeven dit geen optie te vinden, aangezien hij A: Al echt niet meer daarheen wilde, B: Hij haar altijd tegen zal komen en C: Je nooit zal weten of dit een oplossing is en het over 6 weken o.i.d te laat zou zijn voor een overplaatsing naar een andere school. Het was nu of nooit.
Daar kon hij dan wel enigzins inkomen, zei 'ie.

Hij heeft ons succes gewenst en toen ben ik weggegaan. Ik heb zelf helemaal niet het idee dat dit gesprek iets heeft uitgemaakt, maar dat doet er ook niet veel toe. Het is wel bekend nu en wij beginnen gewoon met een schone lei opnieuw! Op een nieuwe school!

Morgen is het dan zover en ik moet zeggen...Vorige keer was ik "zenuwachtiger" dan nu. Ik kijk er eigenlijk echt naar uit en ik hoop dat dat voor Joey ook zo is, morgen.
Misschien is het wel een goed voorteken.....

Dinsdag is er de hele dag feest op school, waarvoor ze nog ouders zoeken. Deze moeder geeft zich morgen dus gelijk op! Kan Joey mooi een hele dag wennen MET mij erbij. Heerlijk!!

Wordt vervolgd, morgen..

Beslissing.....

Aangezien er de afgelopen weken het 1 en ander gebeurd is rondom het naar school- gaan van Joey, even een update...

Joey is 1 sept. vol goede moed gestart op school. Helaas zag ik bij binnenkomst al dat de juffrouw die hij kreeg, niet het soort juf is die wij graag zouden willen voor hem...
Helaas bleek deze eerste indruk ook zo te zijn.

Ondanks dat Joey het op school heel erg leuk had, hij leerde veel bij en had, ALS hij erover sprak, hele leuke verhalen, werd het naar school gaan van kwaad tot erger.

Het begon perfect, maar op een gegeven moment moesten we hem huilend ophalen. Een paar dagen daarna huilde hij ook overdag, als wij er niet bij waren en uiteindelijk begon het huilen thuis al, waarbij hij aangaf om verschillende redenen niet meer naar school te willen.
Helaas bleek het contact met de juf en haar manier van werken hier een grote rol in te spelen.
Zij gaf, tijdens een info-avond, bijvoorbeeld aan tegen de kinderen te zeggen "Je mag best huilen, als je het maar zachtjes doet", aangezien zij van mening was dat kinderen moeten leren hun emoties in te slikken..(!!)
Ook moesten ze alles zelf doen en was ze eigenlijk niet bereid te helpen, wat voor Joey best een opgave was. Dan voel je je natuurlijk nog eenzamer op een gegeven moment...


Het is zo vreselijk om je kind, dag in dag uit, zo naar school te moeten brengen, te weten dat het zo blijft en hem ook zo weer op te moeten halen dat we hebben besloten aan '' de noodrem' te trekken.
We hebben hem thuis gehouden en een afspraak gemaakt op een andere school hier in de buurt.
Hier zitten zijn buurjongentjes ook op school en meerdere moeders die ik ken zijn ook hier zeer over te spreken.

Deze school had gelukkig nog plek en vanaf maandag zal Joey daar dan ook gaan starten....

Het is een hele beslissing, grote overstap en natuurlijk hadden wij het ook liever anders gezien, maar dit kon zo niet langer.
Joey is niet zo...Hij vind spelen en leren leuk en huilt niet zomaar. We moesten dus iets doen voordat het te laat was, of het nog erger zou worden.

Deze week is hij dus nog thuis en maandag kan hij er vol tegenaan.
Ik haal hem tussen de middag sowieso op en in overleg met de juf gaan we dan kijken of hij 's middags wel of niet zal gaan.
Hoe eerder hij nu aan het echte schoolritme gewend is, hoe beter..., maar ik blijf erbij...Wat niet gaat, gaat niet.

Maandag weer een nieuwe update...

Eerste schooldag!!

Vandaag was het dan zover...Joey's allereerste schooldag!!

Vanmorgen om 7:15 uur was hij gelukkig al wakker (Hij slaapt meestal tot 08:00 uur/08:30, dus ik was al bang dat ik 'm wakker moest gaan maken...)
Helemaal fris en vrolijk kwam hij bij ons liggen en vroeg ik..." Waar gaan we vandaag heen??"
" Naar opa en oma!!!!" , zei hij meteen..., maar helaas moest ik hem daarin toch teleurstellen...

" Gaan we naar school..? Vandaag??", zei hij waarop ik natuurlijk heel enthousiast 'JA' zei..
Ondanks dat hij het er al dagen over heeft en er echt zin in had, vond 'ie dat toch niet zo leuk. Vandaag kwam misschien toch iets te dichtbij. Hij ging huilen en zei dat 'ie naar opa en oma wilde...
Logisch..Hij is een kind van de vaste gewoontes en zoiets nieuws is dan niet alleen spannend, maar ook een beetje frustrerend.
De tranen waren overigens snel gedroogd en daarna heeft 'ie er geen minuut moeilijk meer over gedaan.

Om 08:10 uur zijn we vertrokken. Helaas met de auto..., want het zag er nogal dreigend uit wat resulteerde in een hoop drukte bij school en dus ook geen parkeerplekken...(pff)
Gelukkig kwamen we precies met de eerste bel (08:20 uur) het schoolplein op en waren we dus perfect op tijd.

Wat een mensenmassa, zeg... Een hoop kids en nerveuze ouders, want echt..Die gezichten stonden allemaal zenuwachtiger dan die van de kids...

Joey vond het allemaal wel spannend, die drukte, en bleef vlakbij ons.
We hebben zijn klas opgezocht, die was overigens zo gevonden, zijn jas opgehangen, de spulletjes voor de 10:00 uur- break in de bak gedaan en zijn toen naar binnen gegaan.
Even voorgesteld aan de juffrouw... (Op 't eerste gezicht wel aardig, maar niet mijn favo-type, zeg maar, maar ja...We oordelen niet te snel) en toen in de kring gaan zitten.

Helaas was er niet echt gelegenheid om foto's te maken, maar goed..Dat vond ik nu ook niet het belangrijkste.

De juf is op een gegeven moment begonnen met de dagopening en Joey vond het allemaal wel best.
Hij bleef netjes zitten (al wilde hij eigenlijk liever spelen) en om 08:55 uur zijn wij weer vertrokken.
Ik moest perse zwaaien van hem en gelukkig hebben ze daar een heel mooi raam (eigen kleuterplein) voor, dus dat hebben we gedaan.

Hij zwaaide en draaide zich meteen weer om. Geen enkel probleem dus...
Ik heb de hele ochtend met een knoop in mijn maag gelopen en ben, om de tijd te doden, maar druk gaan opruimen, etc.

Om 11:45 uur moesten ze weer gehaald worden (of overblijven), dus om 11:30 uur stonden we weer op 't schoolplein! Even gluren nog..Dat vind ik altijd zo leuk.
Hij was onwijs leuk aan 't spelen en zag ons niet eens staan. Verder deed 'ie ook leuk mee met de groep (jassen aandoen, rugzakken pakken, etc)

Volgens de juffrouw was alles heel goed gegaan en had hij lekker een beetje rond gekeken. Niet gehuild. Ze hadden buitengespeeld en hij had een bloem voor me geplukt, zo lief.
Ik heb gezegd dat ik aan zou kijken of 'ie de middag ook zou komen. Wat de juf betreft kon het, maar hoefde het niet.
We hebben het gevraagd, maar zelf wilde hij niet. Ik heb geen slecht gevoel erover, dus dat komt wel. Vandaag hoeft het nog even niet, wij zijn toch thuis.

Zelf zei hij dat het NIET leuk was, GEEN lieve juffrouw was en GEEN leuke kindjes. Gelukkig is dat voor ons een heel goed teken. Dit zegt hij namelijk altijd als we zoiets vragen. Hij is stronteigenwijs en zelfs als hij bij opa en oma is geweest (wat ik ECHT graag doet) zegt 'ie dat nog. (Van wie zou 'ie het hebben... ;-))

Thuis kwamen er al meer verhalen. 1 kindje was 'stout', want die ging praten toen het niet mocht..., ze hadden geen poppen, wel een treinbaan..Een zwarte met houten stukken. Hij had daar niet meer mee kunnen spelen, want het was al te laat, er was een kindje, Noa(h?) en hij was zelf wezen plassen..MET de blauwe wc-ketting.
Kortom... Allemaal prima dus.

Zijn brood was op en zijn beker was leeg...Wat willen we nog meer.
Morgenochtend gaan we weer, maar dan moet ik alleen... Het zal wel wennen in de loop van de week..Hoop ik.


Ik zal af en toe een update geven.